به گزارش سرويس فنآوري ايسنا، به گفته يكي از محققان، يكي از ويژگيهاي متمايز كننده اين دريچه از انواع قبلي كه صرفاً در محيط حلالهاي آلي فعاليت دارند اين است كه قادر به فعاليت در محيط هاي آبي و تحت هر نوع شرايط فيزيولوژيك مي باشد.
از اين رو، از اين دريچه در ساخت عوامل انتقال دهنده دارويي در سطوح نانو كه نياز دارند دارو را درست در محل مورد نظر آزاد سازند مي توان استفاده كرد.
فرآورده هاي دارويي جهت اينكه بتوانند فقط عضو بيمار را تحت تاثير خود قرار دهند نياز به نوعي بسته بندي نانوي مناسب دارند تا بتوانند داروي خود را در محل و زمان مشخص رها كنند. مثالي از اين نوع نانوبستهبندي ها گلولههاي متخلخل سيليكا است كه سوراخهاي آن را مي توان بوسيله داروها پر كرده و آنها را به كمك دريچه هاي قابل كنترل بست.
دانشمندان ملكولهاي ميلهيي شكل به سطوح ذرات كروي متخلخل متصل كرده و منافذ را با ماده مورد نظر پر كردند در PH بين خنثي تا اسيدي آنها ملكولهاي كوكوربيتوريل را به ميله هاي مذكور متصل كردند.
كوكوربيتوريل از نوع چربي با ملكولهايي حلقه اي مانند است و همچون كدويي است كه از دو طرف خالي شده است اين ساختار ملكولي بزرگ بدست آمده كه همچون كدويي به سيخ كشيده است و نزد شيميدانها به نام سود و روتاكسان ناميده ميشود منافذ را مي بندد و از خروج ملكولهاي هدف جلوگيري مي كند.
در صورتي كه PH محيط به حد قليايي برسد اتصال بين «كدوها» و «سيخ كبابي» ضعيف شده و كدوها خارج شده و منافذ باز مي گردند در اين صورت دارو قادر به خروج از منفذ خواهد بود. به گزارش ستاد ويژه توسعه فنآوري نانو، در اين مرحله جزئيات ملكولي هنوز نياز به بازبيني دارند و ايده آل اين است كه تفاوت بسيار كم PH بين بافت هاي سالم و بيمار منجر به باز شدن دريچه ها و آزاد شدن دارو در بافت بيمار گردد.
نتايج اين مطالعه در مجله Angewandte Chemie منتشرشده است.
كامپيوترها اطلاعات را تقريبا" بدون صرف هيچ هزينهاي باز توليد مينمايند. اقداماتي در دست اجراست تا دستگاههايي ساخته شوند كه تقريبا" بدون هزينه - شبيه عمل بيتها در كامپيوتر - اتمها را به صورت مجزا بهم اضافه كنند ( كنار هم قرار دهند). اين امر ساختن اتوماتيك محصولات را بدون نيروي كار سنتي همانند عمل كپي در ماشينهاي زيراكس ميسر ميكند. صنعت الكترونيك با روند كوچك سازي احياء مي گردد وكار در ابعاد كوچكتر منجر به ساخت ابزاري ميشود كه قادر به دستكاري اتمهاي منفرد مثل پروتئينها در سيب زميني و همانندسازي اتمهاي خاك، هوا و آب از خودشان ميگردد. پيوند علم مواد، شيمي و علوم مهندسي كه نانوتكنولوژي ناميده ميشود عرصه أي را بوجود ميآورد كه ماشين آلات خود تكثيركننده و محصولات خود اسمبل از اتمهاي اوليه ارزان ساخته شوند. نانوتكنولوژي توليد مولكولي يا به زبان سادهتر، ساخت اشياء اتم به اتم، مولكول به مولكول توسط بازوهاي روبات برنامهريزي شده در مقياس نانومتريك است و نانومتر يك ميلياردم متر است ( پهناي معادل با 3 تا 4 اتم). نانوتكنولوژي ساخت ابزارهاي نوين مولكولي منحصر به فرد با بكارگيري خواص شيميايي كاملا" شناختهشده اتمها و مولكولها ( نحوه پيوند آنها به يكديگر) را ارائه ميدهد. مهارت مطرحه در اين تكنولوژي دستكاري اتمها بطور جداگانه و جاي دادن دقيق آنان در مكاني است كه براي رسيدن به ساختار دلخواه و ايدهآل موردنياز ميباشد. اين قابليت تقريبا" حاصل شده است. بازده پيشبيني شده از تسلط بر اين تكنولوژي بسيار فراتر از موفقيتهايي است كه تاكنون انسان بدانها نائل شده است. قابليتهاي محتمل تكنيكي نانوتكنولوژي عبارتند از :
مابقی در ادامه مطلب
ادامه مطلب
هدف فناوری نانو یا نانوتکنولوژی تولید مولکولی یا ساخت اتم به اتم و مولکول به مولکول مواد و ماشینها توسط بازوهای روبات برنامهریزی شده در مقیاس نانومتریک است (نانومتر یک میلیاردم متر است یعنی پهنای معادل با 3 تا 4 اتم.)
مواد جدیدی شامل فولرین و یا لولههای کربنی از جمله موادی هستند که به وسیله فناوری نانو تولید شدهاند و در زمینههای بسیار زیادی کاربرد دارند.
رایانهها اطلاعات را تقریباً بدون صرف هیچ هزینهای باز تولید میکنند. اقداماتی در دست اجراست تا دستگاههایی ساخته شوند که تقریباً بدون هزینه - شبیه عمل بیتها در رایانه - اتمها را به صورت مجزا بهم اضافه کنند (کنار هم قرار دهند). این امر ساختن خودکار فراوردهها را بدون نیروی کار سنتی همانند عمل کپی در ماشینهای زیراکس میسر میکند. صنعت الکترونیک با روند کوچکسازی احیاء میگردد و کار در ابعاد کوچکتر منجر به ساخت ابزاری میشود که قادر به دستکاری اتمهای منفرد مثل پروتئینها در سیبزمینی و همانندسازی اتمهای خاک، هوا و آب از خودشان میگردد.
تعریف
نانو به بررسی و فناوری ساخت ذراتی که حداقل یکی از ابعاد فضایی آنها در محدودهٔ ۱ تا ۱۰۰ نانومتر باشد، میپردازد.
نانوتکنولوژی، توانمندی تولید مواد، ابزارها و سیستمهای جدید با در دست گرفتن کنترل در سطوح ملکولی و اتمی و استفاده از خواصی است که در آن سطوح ظاهر میشود. از همین تعریف ساده برمی آید که نانوتکنولوژی یک رشته جدید نیست، بلکه رویکردی جدید در تمام رشته هاست. برای نانوتکنولوژی کاربردهایی را در حوزههای مختلف از غذا، دارو، تشخیص پزشکی و بیوتکنولوژی تا الکترونیک، کامپیوتر، ارتباطات، حمل و نقل، انرژی، محیط زیست، مهندسی مواد، هوافضا و امنیت ملی برشمردهاند. کاربردهای وسیع این عرصه به همراه پیامدهای اجتماعی، سیاسی و حقوقی آن، این فناوری را به عنوان یک زمینه فرا رشته ای و فرابخش مطرح نمودهاست.
هر چند آزمایش ها و تحقیقات پیرامون نانوتکنولوژی از ابتدای دهه ۸۰ قرن بیستم بطور جدی پیگیری شد، اما اثرات تحول آفرین، معجزهآسا و باورنکردنی نانوتکنولوژی در روند تحقیق و توسعه باعث گردید که نظر تمامی کشورهای بزرگ به این موضوع جلب گردد و فناوری نانو را به عنوان یکی از مهمترین اولویتهای تحقیقاتی خویش طی دههٔ اول قرن بیست و یکم محسوب نمایند.
تاریخچه
نانو تکنولوژی علمی است با تاریخ تولد مشخص! چهل سال پیش ریچارد فاینمن، متخصص کوانتوم نظری و دارندهٔ جایزهٔ نوبل، در هنگام گرفتن جایزه نوبل خود، نظریهی جدیدی مطرح کرد. او در سخنرانی معروف خود در سال ۱۹۵۹ با عنوان "آن پایین فضای بسیاری هست!" ( There is plenty of room in the bottom ) به بررسی بعد رشد نیافته علم مواد پرداخت. وی درآن زمان اظهار داشت: "اصول فیزیک، تا آنجایی که من توانایی فهمش را دارم، مخالفتی با ساختن اتم به اتم چیزها ندارد." او فرض را بر این قرار داد که اگر دانشمندان فرا گرفتهاند که چگونه ترانزیستورها و دیگر سازهها را با مقیاسهای کوچک بسازند، پس ما خواهیم توانست که آنها را کوچک و کوچکتر کنیم. در واقع آنها به مرزهای حقیقیشان در لبه های نامعلوم کوانتوم نزدیک خواهند بود، بطوری که یک اتم را در مقابل دیگری بگونهای قرار دهیم که بتوانیم کوچکترین محصول ممکن را ایجاد کنیم.
